Een uitdaging van 30 dagen is een belofte om dertig dagen achter elkaar elke dag één specifiek ding te doen. Dat is de hele definitie. Het is geen programma dat je koopt en geen regel die iemand handhaaft. Jij kiest het ding, jij kiest de dag waarop je begint, en de enige die controleert ben jij.
Waarom dertig
Dertig is lang genoeg om geen nieuwigheid meer te zijn en kort genoeg om vanaf het begin het einde te zien. Een week is een sprint die je op wilskracht haalt. Een jaar is een goed voornemen, en goede voornemens sterven stil in februari. Dertig dagen zit ertussen: lang genoeg dat je het in een gewone week moet inbouwen, kort genoeg dat de finish echt voelt.
Je zult lezen dat het 21 dagen duurt om een gewoonte te vormen. Dat getal komt uit een boek uit 1960 van een plastisch chirurg die bekeek hoe lang patiënten nodig hadden om aan een veranderd uiterlijk te wennen, en het was nooit een onderzoek naar gewoontes. Het onderzoek dat dit wel bekeek, vond een mediaan van eerder 66 dagen, met een enorme spreiding tussen mensen en tussen gewoontes. Zie dag 30 dus niet als de dag waarop het automatisch wordt. Zie het als de dag waarop je dertig stukjes bewijs hebt dat je iemand bent die dit doet.
Wat een goede maakt
De uitdagingen die het overleven, hebben drie dingen gemeen.
Het ding is klein genoeg voor je slechtste dag. De dag dat je slecht sliep, de dag dat je werk uitliep. Past je uitdaging alleen in een goede dag, dan houdt ze het tot je eerste slechte week.
Het is één ding. Drie uitdagingen tegelijk zijn drie kansen om je te voelen alsof je faalde.
Je weet meteen of je het deed. ‘Schrijf 200 woorden’ is een uitdaging. ‘Schrijf meer’ is een wens. Als je met jezelf moet discussiëren of vandaag telde, heeft de uitdaging al verloren.
Het deel dat niemand je vertelt
De meeste uitdagingen van 30 dagen eindigen niet op dag 30. Ze eindigen ergens rond dag 9, op de dag na de eerste misser.
Het loont om hier precies te zijn, want het missen zelf is bijna nooit wat het afmaakt. Eén gemiste dag van dertig is 29 dagen werk, een goede maand naar elke eerlijke maatstaf. Wat het afmaakt is de boekhouding: je had een reeks, de reeks brak, en het getal ging terug naar nul. Nu heeft wat je opbouwde niets om te laten zien, en opnieuw beginnen bij één voelt erger dan helemaal niet beginnen.
Het getal mat dus nooit het werk. Het mat de afwezigheid van een gat, en dat is iets anders en veel brozer. We schreven over wat je echt doet de dag na een gemiste dag, omdat die dag de uitdaging veel meer beslist dan dag één.
Zo zet je er een op die het overleeft
Kies het ding. Maak het klein. Beslis voordat je begint wat telt op een slechte dag, en schrijf dat op, want op het moment beslissen is beslissen terwijl je moe bent.
Beslis dan vooraf wat een gemiste dag betekent. Ons antwoord is dat het betekent dat je het die dag niet deed, en verder niets: geen reset, geen straf, geen verloren voortgang. Wat je ook kiest, kies het nu, ruim vóór 23.00 uur op dag negen.
Maak de voortgang tot slot zichtbaar op een plek waar je toch al kijkt. Een uitdaging die je moet onthouden om te controleren, is een uitdaging die je niet meer controleert.
Wat er gebeurt in de dertig dagen
Uitdagingen mislukken meestal op voorspelbare punten. Weten waar die liggen, maakt ze niet makkelijker. Het voorkomt wel dat je een normale moeilijkheid leest als persoonlijk falen.
- Dag 1 tot 3 zijn makkelijk. De nieuwigheid doet het werk, en je concludeert dat het nooit zo moeilijk was. Dit is het minst zeggende stuk.
- Dag 4 tot 9 is waar de meesten stoppen. De nieuwigheid is weg en het resultaat is er nog niet. Er valt nog niets te laten zien, en precies dan besluiten mensen dat het niet werkt. Ga door; het resultaat komt later.
- Dag 10 tot 20 zijn het vlakke midden. Niet moeilijk, niet interessant. Het grootste risico hier is vergeten, en de oplossing is het ding neerzetten waar je het ziet.
- Dag 21 tot 30 trekken je mee. Het einde is dichtbij genoeg om echt te zijn, en de meeste mensen die dag twintig halen, maken het af.
Het nuttige gevolg: zit je op dag zes en voelt het zinloos, dan is dat gewoon het schema. Bijna iedereen die het afmaakte, voelde precies dat op dag zes.
Wat dertig dagen wel en niet doen
Het loont om eerlijk te zijn, want het getal draagt meer mythe met zich mee dan het verdient.
Je hebt vast gehoord dat het 21 dagen duurt om een gewoonte te vormen. Die bewering gaat terug op een boek uit 1960 van een plastisch chirurg die bekeek hoe lang patiënten nodig hadden om aan een nieuw uiterlijk te wennen, en het was nooit een bevinding over gewoontes. Het onderzoek dat hier echt naar keek, vond enorme verschillen tussen mensen en gedragingen, waarbij eenvoudige dagelijkse handelingen veel sneller inslijten dan complexe en sommige vele maanden kosten.
Dertig dagen maken dus niet betrouwbaar iets automatisch. Wat ze wel doen, is stiller en nuttiger. Ze geven je dertig stukjes bewijs of dit ding bij je echte leven past, de vraag die je met plannen niet kunt beantwoorden. Aan het eind weet je of de tijd die je koos werkt, of de hoeveelheid klopte, en welke dag van de week het steeds van je afpakt. Dat is meer waard dan een gewoonte die je beloofd werd en niet kreeg.
Dertig dagen is maar een standaard
Het getal is populair omdat het makkelijk te onthouden is en op een maand past. Geen van beide is een reden dat het bij je doel past.
- Korter, 3 tot 7 dagen, als het moeilijke deel is om überhaupt te beginnen. De eerste week doorkomen van iets wat je een jaar hebt vermeden, is een echte prestatie en heeft geen maand nodig.
- Dertig, als je een dagelijkse handeling wilt opbouwen en wilt ontdekken of die past.
- Langer, 60 tot 90 dagen, als het resultaat zich met de tijd opstapelt. Sparen, trainen voor een afstand, iets leren. Dertig dagen sparen is een mooi gebaar; negentig is een aanbetaling.
De lengte kiezen die het doel echt nodig heeft, haalt een hele soort mislukkingen weg. De lengte die serieus klinkt, is een andere vraag. 7 of 30 dagen gaat over kiezen tussen de twee kortste opties.
Veelgestelde vragen
Moeten het dertig dagen achter elkaar zijn? Nee, en erop staan is een van de vaker voorkomende manieren om een maand te verliezen. Heeft je doel echt niet elke dag nodig, verbind je dan aan de dagen die het wel nodig heeft. Vijf werkdagen is een echte verbintenis en maakt niet elk weekend twee mislukkingen aan.
Wat als ik een dag mis? Doe het vandaag. Eén gemiste dag is één dag, en die maakt de dagen die je wel deed niet ongedaan. Het idee dat een misser je naar nul terugzet, komt van reekstellers. Zo werkt voortgang niet. Wat je doet als je een dag mist behandelt dit goed, omdat het het ene ding is dat een uitdaging het vaakst beëindigt.
Moet ik het mensen vertellen? Wisselend. Het vertellen geeft stok achter de deur en laat je ook al wat voldoening oogsten, voordat je iets hebt gedaan. Vertel je het iemand, vertel het dan aan één persoon die er echt naar zal vragen.
Kan ik er meer tegelijk doen? Dat kan, en het halveert ruwweg de kans dat je een van beide afmaakt. Twee uitdagingen strijden om dezelfde beperkte bereidheid. Moet het toch, maak er dan één echt triviaal.
Wat doe ik op dag 31? Besluit het voordat je er bent, anders wordt het antwoord niets. Ga door op dezelfde schaal, verhoog het bewust, of stop en begin iets anders. Het enige wat je wilt vermijden, is er ongemerkt uit wegdrijven, en dat gebeurt standaard.
Als je er een wilt doen
Reveal the Dream is precies voor dit soort dingen gebouwd. Je kiest een foto van waar de uitdaging voor is, kiest 7 of 30 dagen, en elke check-in onthult een stukje meer van het beeld. Mis een dag en niets wordt gereset, want de stukjes die je al verdiende zijn van jou. Het is gratis op iPhone, iPad, Mac, Windows, Android en Apple Watch, en er is een werkende demo die je nu kunt gebruiken, met je eigen foto, als je het mechanisme wilt zien voordat je iets installeert.