คำตอบเกือบทุกคำตอบของคำถามนี้คือรายการของที่ต้องสะสม ภาพตัดจากนิตยสาร ชายหาด รถยนต์ คำหนึ่งคำในฟอนต์สวย ๆ นั่นคือรายการของตกแต่ง และของตกแต่งคือเหตุผลที่บอร์ดจำนวนมากถูกทำในเย็นที่แสนพอใจ แล้วไม่มีใครมองอีกเลย
คำถามที่มีประโยชน์กว่าคือ แต่ละสิ่งบนบอร์ดมีไว้เพื่ออะไร เมื่อคุณถามแบบนั้น เนื้อหาปกติส่วนใหญ่ก็หลุดออกไป และสิ่งที่เหลือนั้นเล็ก เจาะจง และมองข้ามได้ยากกว่ามาก
คำตอบสั้นๆ
รูปหนึ่งรูปของผลลัพธ์ที่เจาะจงที่คุณต้องการ ประโยคหนึ่งประโยคบอกว่าวันนี้คุณจะทำอะไรเพื่อมัน วันที่ ถ้ามีจริง นั่นคือบอร์ดทั้งหมด
ทุกอย่างด้านล่างคือเหตุผล พร้อมไอเดียว่าภาพนั้นควรเป็นอะไรสำหรับเป้าหมายที่คนนำมาที่นี่จริงๆ
รูป และทำไมต้องเป็นของคุณเอง
ภาพคือส่วนเดียวของวิชันบอร์ดที่ทำงานจริง จึงควรพิถีพิถันกับมัน
เลือกสิ่งนั้นให้ตรงเป๊ะ ไม่ใช่ "บ้านหลังหนึ่ง" แต่เป็นถนนที่คุณเดินผ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ใช่ "ฟิตร่างกาย" แต่เป็นเส้นชัยของงานวิ่งที่คุณสมัครไว้ หรือประตูยิมที่คุณสมัครสมาชิก ไม่ใช่ "เที่ยว" แต่เป็นท่าเรือนั้น ชานชาลานั้น ที่นั่งริมหน้าต่างนั้น ถ้าภาพเป็นของใครก็ได้ สักวันมันจะเลิกเป็นของคุณ
ถ้าเป็นไปได้ ถ่ายเอง หรือถ่ายสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมายในแบบของคุณจริง ๆ รูปจักรยานคันจริงในตู้โชว์ร้านจริงชนะรูปแคตตาล็อกของจักรยานที่ดีกว่า รูปเส้นทางวิ่งของคุณเองตอนหกโมงเช้าชนะภาพสต็อกของคนอื่นวิ่ง เหตุผลคือการจดจำ คุณจะเหลือบดูมันหลายร้อยครั้ง และภาพสต็อกจะไม่ถูกสังเกตภายในราวหนึ่งสัปดาห์
ถ้าเป้าหมายไม่มีภาพถ่าย ให้เข้าใกล้ที่สุดเท่าที่ทำได้อย่างซื่อตรง คนที่เก็บเงินเรียนคอร์สถ่ายใบแจ้งหนี้หรือหน้าสมัครได้ คนที่อยากปลดหนี้ถ่ายใบแจ้งยอดล่าสุดได้ คนที่เลิกดื่มถ่ายคน สถานที่ หรือเช้าธรรมดาที่อยากได้คืนได้ กฎคือ "ทำให้จำได้ภายในครึ่งวินาที"
ไอเดีย จัดตามสิ่งที่คุณไล่ตามจริง ๆ
รายการ "ไอเดียวิชั่นบอร์ด" ส่วนใหญ่จัดตามธีม จึงอ่านเหมือนมู้ดบอร์ด ถ้าจัดตามเป้าหมาย ตัวเลือกจะชัดขึ้นเอง
- เก็บเงินเพื่อบางอย่าง: สิ่งที่เงินนั้นมีไว้เพื่อ กองเงินสดคือภาพของสิ่งที่เป็นนามธรรม เงินดาวน์ ทริป เครื่องดนตรี การผ่าตัดของหมา ถ่ายภาพสิ่งของนั้น
- การฝึกซ้อมและฟิตเนส: งานแข่ง เส้นทาง เนินเขา หลักบอกระยะทาง ถ้าเป้าหมายคือรูปร่างที่คุณอยากเป็น ให้ใช้ภาพของตัวเองในช่วงที่คุณรู้สึกดี
- การเลิกบางอย่าง: ชีวิตอีกฝั่ง คนที่คุณอยากเป็นที่พึ่งให้ได้ เช้าที่คุณอยากได้คืน ห้องที่คุณอยากนั่งอยู่ได้ ไม่ใช่ภาพสิ่งนั้นที่ถูกขีดฆ่า
- การสอบหรือคุณวุฒิ: อาคาร แบบประกาศนียบัตร ประกาศรับสมัครงานที่คุณยังสมัครไม่ได้ สิ่งที่บอกว่าทำไมบทที่น่าเบื่อถึงคุ้มที่จะอ่านคืนนี้
- อาชีพหรือธุรกิจ: โต๊ะทำงาน โรงงานเล็ก ๆ สินค้าชิ้นแรก หน้าร้าน อย่าใช้ความสำเร็จของคนอื่น มันไม่ค่อยสร้างแรงจูงใจ และทำให้เจ็บใจแน่นอน
- บ้าน: ถนน ประตู รูปประกาศขายจริงถ้ามี รูปจากนายหน้าของบ้านที่คุณจะไม่มีวันซื้อคือโฆษณา
- การเดินทาง: สถานที่เจาะจงในช่วงเวลาเจาะจงของปี เกียวโตเดือนพฤศจิกายนคือรูป "Wanderlust" คือฟอนต์
- ภาษาหรือเครื่องดนตรี: บทสนทนา เวที คนที่คุณอยากคุยด้วยให้ได้ เป้าหมายนี้ในแบบนามธรรมคือสิ่งที่ฆ่ามัน
- ครอบครัวและความสัมพันธ์: ระวังหน่อย รูปของคนที่คุณหวังว่าจะรักคุณคือความหวังที่มีชื่อคนอื่นอยู่บนนั้น รูปของวันอาทิตย์ที่คุณอยากมอบให้คนที่อยู่ในชีวิตคุณแล้ว คือเป้าหมาย
สามสิ่งที่ควรเพิ่มไว้ข้างภาพ
ไม่ใช่ยี่สิบ สาม และแต่ละอันมีหน้าที่
การลงมือหนึ่งอย่างต่อวัน เขียนเป็นประโยคที่คุณตอบได้อย่างซื่อตรง "ฟิตขึ้น" ตอบว่าทำหรือไม่ทำตอนสี่ทุ่มไม่ได้ "ขยับตัวยี่สิบนาที" ตอบได้ "โอนสิบดอลลาร์" ตอบได้ "วันนี้ไม่ดื่ม" ตอบได้ ถ้าก่อนนอนคุณบอกไม่ได้ว่าทำแล้วหรือยัง ก็ยังไม่ใช่การลงมือ
ตัวเลข ถ้าเป้าหมายมี เงินดาวน์ ระยะทาง คะแนนผ่าน จำนวนวัน ตัวเลขกันไม่ให้เป้าหมายล่องลอยเป็นความรู้สึก ซึ่งเป็นวิธีที่เป้าหมายมักตาย
วันที่ ถ้ามีวันจริง วันจริงคือวันสอบ วันแข่ง เที่ยวบิน นัดหมาย วันที่แต่งขึ้นแย่กว่าไม่มีเลย เพราะคุณจะรู้ว่าคุณแต่งมันเอง และจะต่อรองกับมันตั้งแต่สัปดาห์ที่สอง
อะไรที่ควรเอาออก
นี่คือครึ่งหนึ่งของคำถามที่ไม่มีใครเขียนถึง และเป็นจุดที่บอร์ดส่วนใหญ่ผิดพลาด
- รูปร่างของคนอื่น เป็นสิ่งที่พบบ่อยที่สุดบนบอร์ดฟิตเนส และเป็นวิธีที่แน่นอนที่สุดที่จะทำให้การมองบอร์ดรู้สึกแย่ เป้าหมายที่คุณขุ่นเคืองคือเป้าหมายที่คุณจะหลีกเลี่ยง
- โฆษณา รถที่ผู้ผลิตถ่าย โรงแรมที่โรงแรมถ่ายเอง ภาพเหล่านี้ออกแบบมาให้คุณอยากได้บางอย่าง มันได้ผลกับคุณในร้าน และหยุดได้ผลบนผนังบ้านคุณราวเดือนที่สอง
- อะไรก็ตามที่คุณลงมือไม่ได้ ถ้าพรุ่งนี้คุณทำอะไรก็ขยับมันไม่ได้ คุณเขียนคำอธิษฐาน และการวางไว้ข้างเป้าหมายจริงทำให้เป้าหมายจริงจางลง
- เป้าหมายของคนอื่น อันที่ครอบครัวคาดหวัง หรืออันที่ดูดีถ้าคนอื่นรู้ คุณจะไม่ทำช่วงกลางที่น่าเบื่อของเป้าหมายที่รับมาเพื่อให้คนเห็น
- ด้านลบ รูปของสิ่งที่คุณกำลังหนี ทำให้สิ่งนั้นอยู่ตรงหน้าคุณทั้งวัน ให้บอร์ดชี้ไปยังที่ที่คุณกำลังไป
- ทุกอย่างอย่างละยี่สิบ เดี๋ยวจะพูดถึง
คำ คำคม และคำยืนยันเชิงบวก
ตรงนี้เราขอแย้งคำแนะนำมาตรฐาน แต่ไม่ทั้งหมด
ผนังเต็มไปด้วยคำคมคือการตกแต่ง ตัวอักษรในฟอนต์สวย ๆ ถูกอ่านสองครั้งแล้วกลายเป็นลวดลาย เพราะตาของคุณเก่งมากในการข้ามสิ่งที่อ่านไปแล้ว รูปอยู่รอดได้นานกว่านั้นมาก
มีบรรทัดหนึ่งที่ต่างออกไป และควรมี: บรรทัดที่บอกว่าวันนี้คุณทำอะไร ไม่ใช่ "เชื่อมั่นในตัวเอง" แต่เป็น "ยี่สิบนาที ก่อนไปทำงาน" ประโยคนั้นทำงานที่ไม่มีอะไรอื่นบนบอร์ดทำได้ คือเปลี่ยนสิ่งที่คุณอยากได้ให้เป็นสิ่งที่คุณกำลังจะทำหรือไม่ทำ
ถ้าคำยืนยันเชิงบวกช่วยคุณได้จริง เก็บไว้สักประโยค แค่อย่าปล่อยให้สิบประโยคเบียดรูปออกไป และอย่าให้การเขียนมันกลายเป็นกิจกรรมที่มาแทนการลงมือทำ อ่านเรื่องความต่างนี้เพิ่มเติมได้ที่วิชั่นบอร์ดตามกฎแห่งแรงดึงดูด
กี่ภาพ
หนึ่ง และเราได้อธิบายเรื่องนี้ไว้ยาวใน วิธีทำวิชันบอร์ดที่ได้ผล ที่นี่ฉบับสั้นก็พอ: เป้าหมายยี่สิบอย่างบนบอร์ดเดียวแบ่งความสนใจของคุณเป็นยี่สิบทาง และบอร์ดที่สายตาไม่มีจุดให้หยุดก็ไม่ได้ตัดสินอะไรเลย
ถ้าคุณมีหลายเรื่องที่ทำอยู่จริง ๆ ให้แต่ละเรื่องมีบอร์ดของตัวเอง คุณจะเห็นว่ากำลังป้อนอาหารให้อันไหนจริง ๆ ซึ่งมักเป็นข้อมูลที่อึดอัดแต่มีประโยชน์
ตำแหน่งที่วางคือสิ่งที่ตัดสินว่าทั้งหมดนี้มีความหมายไหม
บอร์ดที่สมบูรณ์แบบในห้องว่างคือบอร์ดที่คุณจะตั้งใจไปดูเป็นครั้งคราว ตอนที่มีแรงจูงใจอยู่แล้ว ซึ่งคือตอนที่คุณไม่ต้องการมันเลย
วางไว้ในที่ที่สายตาคุณไปอยู่แล้วโดยไม่ต้องบอก สำหรับคนส่วนใหญ่คือหน้าจอมือถือ คำถามนี้ในแบบดิจิทัลจึงควรอ่านด้วย: วิธีทำวิชั่นบอร์ดดิจิทัลบนมือถืออธิบายการทำด้วยเครื่องมือที่มีอยู่แล้วบน iPhone หรืออุปกรณ์ Android และแอปวิชั่นบอร์ดฟรีที่ดีที่สุดอธิบายว่าฟรีหมายถึงอะไรจริง ๆ ถ้าคุณอยากใช้แอป
สิ่งที่ภาพนิ่งทำไม่ได้
นี่คือข้อจำกัดตามจริงของทุกอย่างข้างบน บอร์ดดูเหมือนเดิมทุกอย่างในวันแรกและวันที่สี่สิบ ไม่ว่าคุณจะทำหรือไม่ มันไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับคุณ นั่นคือเหตุผลที่มันจางหาย เป้าหมายยังสำคัญอยู่ แค่สิ่งของชิ้นนั้นไม่ได้บอกอะไรใหม่อีกแล้ว
ทางแก้คือให้รูปเปลี่ยนไปตามที่คุณลงมือทำ นั่นคือแนวคิดทั้งหมดของแอปนี้ คุณเลือกรูปหนึ่งรูป มันเริ่มต้นใต้ชั้นฝ้าที่แบ่งเป็นหนึ่งส่วนต่อวัน และการเช็กอินแต่ละวันเปิดเผยหนึ่งส่วน แค่เหลือบมองก็บอกความจริงบางอย่างเกี่ยวกับสามสัปดาห์ที่ผ่านมา พลาดหนึ่งวัน ส่วนนั้นก็ยังถูกปิดไว้ ไม่มีอะไรรีเซ็ต และไม่มีอะไรที่คุณเปิดเผยแล้วถูกเอาคืน
คุณลองกับรูปของคุณเองในเบราว์เซอร์ได้โดยไม่ต้องติดตั้งอะไร หรืออ่านหน้าแพลตฟอร์มสำหรับ iPhone และ iPad และ Android วิดเจ็ตหน้าจอโฮมคือส่วนที่สำคัญที่สุดที่นี่ เพราะวางรูปไว้ในที่ที่สายตาคุณอยู่แล้ว
เช็กลิสต์ก่อนบอกว่าเสร็จ
- บนนั้นมีเป้าหมายเดียวพอดีไหม
- คนแปลกหน้าบอกได้ไหมว่าเป็นภาพอะไร ภายในครึ่งวินาที?
- รูปเชื่อมกับเป้าหมายในแบบของคุณเองไหม
- บนนั้นมีการกระทำหนึ่งอย่างที่คืนนี้คุณตอบได้ว่าทำหรือไม่ทำไหม
- พรุ่งนี้คุณจะเห็นมันโดยไม่ต้องตั้งใจไหม
- คุณตัดสินใจแล้วหรือยังว่าวันที่พลาดหมายถึงอะไร ก่อนที่มันจะเกิด?
ข้อสุดท้ายสำคัญกว่าทุกข้อข้างบน และเป็นเหตุผลที่ควรวางบอร์ดไว้ในที่ที่นับให้คุณ พลาดหนึ่งวันควรเสียแค่หนึ่งวัน ไม่ใช่สามสัปดาห์ที่คุณทำมาแล้ว